Project 52 / Week 1

Als ik (Kay) iets de afgelopen jaren heb geleerd dan is het wel dat je heel veel momenten uit je leven vergeet. Het zijn voornamelijk die kleine momenten die we vaak als “gewoon” bestempelen die je een jaar later alweer vergeten bent. Pas wanneer je een keer de foto’s op je telefoon door bladert word je weer herinnert aan die momenten waarop je even snel een foto maakte, als je dat tenminste gedaan hebt.

Ik wil het liefst geen enkel moment met Nim vergeten, ongeacht of het leuke of niet leuke momenten zijn.
Daarom start ik hierbij mijn eigen Project 52 waarin ik elke week een foto maak van een “gewoon” moment. Op die manier heb ik aan het eind van het jaar een verzameling herinneringen die anders mogelijk verloren waren gegaan.

Kijk je mee naar de eerste herinnering?

 

PROJECT52_1Herinnering: Het jaar begint goed, Nim is zieker dan hij ooit is geweest en ligt met hoge koorts op de bank.
Waarschijnlijk zal ik dit moment nooit vergeten, maar het is wel wat onze eerste week het beste beschrijft en voor alle zekerheid hiermee dus vast leg.

 

Voor dit project heb ik me laten inspireren door de dames van The Door in the Wall, zij hebben hun eigen fantastische Project 52.

Welke momenten zou jij graag voor altijd onthouden? Leg je ze ergens vast?

7
Kay

About Kay

Ik ben de man van Pauline en dus de papa van Nim. Zo nu en dan schrijf ik ook iets voor de blog maar ik zorg voornamelijk dat hij blijft werken.

7 Reacties

  1. Sanne

    Wat een leuk idee Pauline! Zoveel foto’s die je maakt, zo weinig fotoboeken en elke dag weer een nieuwe dag en herrinneringen. Goed idee! Ik ga nu alle gekke uitspraken en woorden van Benjamin opschrijven en bewaren in een mooi doosje. Leuk voor later

  2. Judith

    Wat leuk dat je dit gaat bijhouden, maar wat sneu dat het jaar meteen met ziek zijn begon.
    Ik herken het goed; ook mijn foto en computer staan vol met foto’s, maar het is zo goed om daar ook daadwerkelijk eens een en ander mee te doen. Ik probeer in ieder geval elk jaar een fotoboek te maken van ieder levensjaar.
    Een moment dat ik nooit zal vergeten is de operatie van Max, gister precies een jaar geleden, in het Sophia Kinder Ziekenhuis. Wat een klein ventje was het toen nog en wat gaat het nu goed met hem. De foto’s van Max in het ziekenhuis roepen dus veel verschillende emoties op!

    1. KayKay Auteur

      Nim heeft gelukkig inmiddels alweer 2 hoest loze nachten erop zitten, dus dat is een goed teken.
      Het is echt heel naar om je kleintje ziek te zien, hoe kort of lang het ook is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *